Onu Bilemem-Cafer Gececi-20.01.2018 Seslendiren: Cafer Gececi

admin 3950 Şiir
157Hit

Onu Bilemem

Anımsamak istemediğim şeyleri düşünürken,
Yürüyorum Kadıköyün dar sokaklarında,
Sövüyorum birine,kendimle çelişerek.
Afili insanlar geçiyor yanımdan,
Aralık rüzgarlarımı onları da titreten,
Her adımımda yüreğim nefret topluyor,
Aklım durmuş sanki,
Çatacağım bir şeylere, anlamsızca,
Can İçim.. diye sesleniyor biri,
Ne çok duymak isterdim senden, her uyanışta,
Hızlandırırken adımlarımı kaçarcasına,
Adım ile sesleniyor bu kez,
Kayıtsız kalmayı sevmem,
İşte koşar adım yanımda,
Gel oturalım, dertleşelim diyor,biraz.
İki yalnız yürüyoruz kolkola, sımsıkı,hiç konuşmadan.
Zaten başımız hep eğiktir yan yanayken,
Çaresizlik girdabına kapılmış, ben,
Onun kafası hep karışık, Onu bilemem,
İşte oturduk loş ışıklı bir yere,
Lirik ezgiler geliyor kulağımıza,
Sarılıp birbirimize, sövüyoruz bilmem ki kime,
Çok konuşmadan bakışıp,
Anlıyoruz birbirimizi, dalıyoruz tekrar,
Kendi iç denizlerimize..
Olanca ihtişamı ile karşımızda duran,
Bir kadın dikkatimizi çekiyor,
Hafif balık etli,tepeden tırnağa alımlı,
Hüzünlü nemli dudakları ve sanki hiç öpülmemiş,
Çoklar üstelik kalabalık yani,
Ama o uzakta, sanki bilinmezi düşler gibi,
Sarsılarak kahkaha atıyor ara sıra,
Titretiyor etrafında ne varsa, biz dahil,
Bazen kaldırıp kollarını, okşuyor saçını elleriyle,
Bir kadın bir erkek bakarken biz ona,
Hissedip, gizliyor kısıp gözlerini,
Bakmadığımızı sandığı bir ara
Kaçamak ama canhıraş bakıyor, görüyorum.
Tükenmişlik var onda da hüznünden belli,
Anlıyor, bizi mest ettiğini,
İnsani bir Aşka getirdiğini,
Ufak bir tebessümle eğiyor başını,
Farkettirmeden kayboluyor, gözden yitip gidiyor,
O da gidenlerden, senden yani..
Suları çekilmiş kumsalda kalan,
Çaresiz deniz yıldızı gibiyiz, Can İçimle,
Ben seni özleyen, sonunu bekleyen,
O yolun daha başında, onu bilemem.

Cafer Gececi
20.01.2018
İstanbul