Çok değil, derin benim özlemim şiiri

admin 3737 Şiir
666Hit

https://www.facebook.com/gokhan.babacan Çok değil, derin benim özlemim… Seninle bir sırrımı paylaşıp kendimi ele verdim. Ben bittim. Şimdi sen başla. Ömrümü senin yakanda ilikledim. Ölme diye ömrümü ömrüne ekledim. Sense gittin! Yoksun ve tüm teselliler eksik. Nasıl bir ölümse bıraktığın, hala hayattayım… Çok değil, derin benim özlemim… Yolculuğu severdik. Giderdik. Durmadan giderdik; trende, vapurda, otobüste… Giderdik ve hep konuşurduk; gitmeyen ne varsa… Uzun yollardan sana koşardım yorgun ve nefes nefese. Aslında bana olan uzaklığındı asıl yorgunluğum, yol bahane… Sana geç kaldığım için geçmişinden özür dilerdim. Çok değil, derin benim özlemim… Ben seni yazarak yaşıyordum, sen beni silerek öldürüyordun. Herkese bakıyor, ama bir tek seni görüyordum. Senin dilinden dökülünce adımı bile yeniden keşfediyordum. Sen benim yerde bulduğum gökyüzümdün. Bana vereceğin tek şey, benim beklediğim her şeydi. Ah sevgilim sen hiç, birini kimsenin olamayacak kadar sevdin mi? Çünkü helal olmayan her dokunuş, tenden çok ruhu kirletir. Çok değil, derin benim özlemim… Soğuk senden gelse de sensizlikten üşüyen ellerimi içimdeki yangında ısıtmayı da öğrendim. Anlayacağın, bildiğin gibiyim hala… Yani unutabileceğin kadarım… Ne yapsam özlüyorum. Seni derinimde saklıyorum. Senli bir hayatın hayaliyle sensiz ölümler borçlanıyorum. Şimdi halimi bir görsen belki de kendini benden korurdun. Bendeki seni fark etsen belki de kendine âşık olurdun. Çok değil, derin özlüyorum. Hala benim soluğumsun. Ömrüm bitiyor ey kader… Ve sen bana bir hayat borçlusun! Kahraman Tazeoğlu